آرشيو

شعر

داستان

پژوهش

طنز

مصاحبه

نمايشگاه

 موسيقی

   

نامه ”شبكه فعالين ايرانى دفاع از حقوق بشر“ به كميسيون حقوق بشر اتحاديه اروپا در باره سركوب نويسندگان ايران

به نقل از دويچه وله   08.05.2005

شبكه فعالين ايرانى دفاع از حقوق بشر در اروپا و امريكاى شمالى، كه سازمانى است متشكل از ۱۶ انجمن مدافع حقوق بشر در اروپا و امريكاى شمالى، نامه‌اى به يكى از مسئولان در كميسيون حقوق بشر اتحاديه اروپا، خانم آنگليكا بر Angelika Beer ، نوشته و در آن به  موضوع سركوب نويسندگان در ايران پرداخته است. در اين نامه كه عنوان آن ”سركوبشان ميكنند چون نويسنده‌اند“ است، به موردهاى اخير فشار بر نويسندگان در ايران اشاره شده است.

كانون نويسندگان ايران قرار بود كه روز سه شنبه سيزدهم ارديبهشت ماه‌، سوم ماه مه، مجمع عمومى خود را برگزار كند. اما دولت ايران جلوى برگزارى اين مجمع را گرفت. همچنين به تازگى جلوى انتشار  دو نشريه گرفته شده است كه در ارتباط با كانون نويسندگان ايران هستند: يكى نشريه ”نامه كانون“ كه ارگان كانون نويسندگان ايران است و ديگرى ماهنامه ”كارنامه“ كه منعكس‌كننده نظرات نويسندگان است.

شبكه فعالين ايرانى دفاع از حقوق بشر در اروپا و امريكاى شمالى در نامه خود به خانم آنگليكا بر از اين عملكردها به عنوان نقض حقوق بشر ياد كرده و اشاره ميكند به اينكه اين گونه اعمال و به ويژه نقض حقوق نويسندگان تنها نتيجه خودسرى چند كارمند نيست، بلكه كار ”نهادهاى اصلى نظام از جمله وزارت اطلاعات است كه فعاليت صنفى و فرهنگى اهل قلم را تحمل نمى‌كنند و سركوبشان مى‌نمايند چون نويسنده‌اند.“

فعالين حقوق بشر در نامه خود يادآور مى‌شوند كه دولت ايران سابقه در سانسور و قتل نويسندگان دارد، نويسندگانى چون محمد مختارى، محمدجعفر پوينده، غفار حسينى، مجيد شريف، على اكبر سعيدى سيرجانى، احمد تفضلى، احمد ميرعلايى و سعيد سلطانپور. شبكه فعالين ايرانى دفاع از حقوق بشر در اروپا و امريكاى شمالى از خواستهاى كانون نويسندگان ايران در مورد برگزارى مجامع عمومى سالانه و امنيت جانى براى اعضاى خود حمايت مى كند و سه خواست را با كميسيون حقوق بشر اتحاديه اروپا مطرح مى‌سازد:

نخست آنكه كميسيون حقوق بشر اتحاديه اروپا در مذاكرات خود تنها به اصول و معيارهاى حقوق بشرى اتكا كند تا مبادا حقوق بشر قربانى مصلحت‌جوييهاى سياسى و اقتصادى شود. دوم آنكه گفتگوهاى اتحاديه اروپا و رژيم جمهورى اسلامى ايران مشروط به استقرار حداقلهايى از رعايت حقوق بشر در زمان بندى مشخص شود و سوم آنكه در صورتى كه حكومت ايران شرط دوم را نپذيرفت، دست كم كوشش شود كه سازمان ملل متحد نقض حقوق بشر در ايران را محكوم كند.



< برگشت >

صفحهً اصلی    |    در بارهً کانون    |    اساسنامهً کانون    |    برنامه های کانون    |    آدرسهای مفيد
تماس با کانون :      kanun@andischeh.com