آرشيو

شعر

داستان

پژوهش

طنز

مصاحبه

نمايشگاه

موسيقی

   

تولد فيدل كاسترو             كامبيز توانا

 مطلب زير در بارهً فيدل کاسترو رهبر کوبا از ستون تاريخ روزنامهً شرق ، شمارهً 262، مورخهً چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۳ - ۲۴ جمادى الثانى ۱۴۲۵ - ۱۱ اوت ۲۰۰۴  آورده می شود.

۱۹۲۶

مرد انقلابى كوبا فيدل كاسترو در استان «اورينته» در شرق كوبا به دنيا آمد. خانواده او اسپانيايى هايى بودند كه به اميد آينده اى بهتر به كوبا مهاجرت كرده بودند و پدرش با سرمايه گذارى در خط آهن كوبا به كار نقل و انتقال شكر در كوبا مشغول شد و از وضعيت مالى خوبى برخوردار بود. فيدل در مدارس كاتوليك درس خواند و در شهر سانتياگوى كوبا تحصيلات خود را به پايان رساند. در سال
۱۹۴۷ و در زمان دانشجويى به يك فعال سياسى تبديل شد و در اقدام سياسى تبعيدشدگان دومينيكن براى سرنگونى ديكتاتور دومينيكن به نام «رافائل تروجيلو» شركت فعال داشت و سال بعد در شورش هاى مناطق و حومه شهر بوگوتا در كلمبيا شركت كرد. مهم ترين خصلت سياسى فيدل در آن زمان عقايد و نظرات ضدآمريكايى او بود، هرچند هنوز با نام يك ماركسيست از او ياد نمى شد.

در سال
۱۹۵۱ فيدل به عضويت حزب اصلاح طلب ارتدوكس درآمد و از طرف حزب خود وارد انتخابات براى حضور در مجلس عوام شد. درست پيش از انتخابات ژنرال «فولجنيكو باتيستا» طى يك كودتاى خونين قدرت را در دست گرفت. بسيارى از گروه هاى سياسى كوبا براى مخالفت و براندازى ديكتاتورى باتيستا بسيج شدند و در ۲۶ جولاى ۱۹۵۳ كاسترو حدود ۱۶۰ شورشى را سازماندهى كرد تا به پادگان نظامى «مونكادا باراكز» در شهر سانتياگوى كوبا _ دومين پادگان و مقر نظامى بزرگ كوبا _ حمله كنند. فيدل اميدوار بود كه با حمله به پادگان و به دست آوردن سلاح موجود در آنجا به سرعت پيامى از راديو پخش كرده و قدرت را در دست گيرد. ولى محاسبات فيدل درست از كار درنيامد و پادگان مقاومت سختى در مقابل شورشيان به عمل آورد و نيمى از مردان او كشته يا دستگير شدند.

فيدل نيز دستگير شده و به جرم اقدام براندازانه عليه حكومت كوبا محاكمه شد. در مدت دادگاه خود مدام اصرار داشت ثابت كند كه براى كمك به برقرارى دموكراسى چنين اقدامى انجام داده ولى با اين حال مجرم شناخته شده و به
۱۵ سال زندان محكوم شد. دو سال بعد، باتيستا كه قدرت خود را امن و مطمئن مى ديد دستور عفو عمومى داد و زندانيان سياسى از جمله فيدل كاسترو از زندان آزاد شدند. كاسترو به همراه برادرش «رال» به مكزيك رفتند و جنبش ۲۶ جولاى را به راه انداختند و به همراه «ارنستو چه گوارا» انقلابى آرژانتينى، ارتش انقلاب را سازماندهى كرده و شروع به عضوگيرى كردند.

در دوم دسامبر سال
۱۹۵۶ فيدل و ۸۱ مرد مسلح در ساحل كوبا پياده شدند. به غير از كاسترو، چه و رال به همراه نه نفر ديگر، بقيه كشته يا دستگير شدند و فيدل و ديگران به كوه هاى سيراماسترا رفته و عمليات جنگ نامنظم را از آنجا ادامه دادند. داوطلبان زيادى از سرتاسر كوبا به آنها پيوستند و پيروزى هايى نيز نصيب كاسترو در برابر ارتش فاقد اخلاق باتيستا شد.

دهقانان و طبقه فقرا از كاسترو حمايت مى كردند و فيدل به آنها قول اصلاحات ارزى داده بود. در حالى كه آمريكا از باتيستا حمايت مى كرد و نيروهاى دولتى با كمك هاى آمريكا مواضع انقلابى ها را بمباران سنگين مى كردند. اواسط سال
۱۹۵۸ مخالفان زيادى به جنبش مبارزه با باتيستا پيوستند و آمريكا كمك هاى نظامى خود به باتيستا را لغو كرد. در ماه دسامبر نيرو هاى جنبش ۲۶ جولاى به رهبرى چه گوارا به شهر سانتاكلارا حمله كرده و شكست سنگينى به نيرو هاى باتيستا دادند.

در اول ژانويه
۱۹۵۹ باتيستا به جمهورى دومينيكن گريخت در حالى كه فقط حدود يك هزار نفر مدافع او بودند. نيرو هاى ۳۰ هزار نفرى چه گوارا دولت كوبا را در اختيار گرفتند. ديگر فعالان سياسى از حمايت مردمى برخوردار نبودند و در عوض كاسترو محبوب مردم بود. در ۱۶ فوريه همان سال فيدل به عنوان نخست وزير دولت جديد سوگند ياد كرد.

بلافاصله ايالات متحده آمريكا اعلام كرد كه ديكتاتورى در كوبا برقرار شده و خصومت خود را آغاز كرد. كاسترو اصلاحات خود را اجرا كرد و با ملى كردن منافع و دارايى هاى آمريكا در كوبا حكومت سوسياليست خود را آغاز كرد. بسيارى از ثروتمندان كوبا به آمريكا گريختند تا به كمك سيا دولت كاسترو را سرنگون كنند. در آوريل
۱۹۶۱ فراريان كوبا با كمك سيا عمليات «خليج خوك ها» را برگزار كردند كه شكست سختى به همراه داشت.

اتحاد جماهير شوروى اعلام كرد كه عليه آمريكا وارد جنگ خواهد شد و در سال
۱۹۶۲ موشك هاى هسته اى خود را در كوبا مستقر كرد. بعد از اطلاع آمريكا از اين اقدام شوروى مناقشه دو ابرقدرت ادامه پيدا كرد تا اينكه آمريكا تعهد كرد به كوبا حمله نكند و در مقابل شوروى كلاهك هاى هسته اى خود را از كوبا خارج كرد. دولت فيدل كاسترو هنوز پابرجاست و با حضور نه رئيس جمهور آمريكا و تخاصم و تحريم هاى زياد هنوز به كار خود ادامه مى دهد. با فروپاشى شوروى در سال ۱۹۹۱ فيدل كاسترو يكى از حاميان جدى خود را از دست داد.

وى با جذب حمايت و سرمايه گذارى كانادا و اروپا توانست خود را نگهدارد. در حال حاضر كوبا با مشكلاتى درگير است ولى حكومت فيدل بهترين نظام آموزش و پروش و بالاترين درصد خدمات اجتماعى و رفاه عمومى را به مردم خود ارائه مى دهد.

< برگشت >

صفحهً اصلی    |    در بارهً کانون    |    اساسنامهً کانون    |    برنامه های کانون    |    آدرسهای مفيد

Links     |     Programme     |     Statut     |     Über uns     |     Home

تماس با کانون :      kanun@andischeh.com